![\"vista](\"http:\/\/www.lifetremedal.eu\/wp-content\/uploads\/vista-general.jpg\")
<\/a>\nCategor\u00edas de protecci\u00f3n:<\/strong> O enclave est\u00e1 integrado no LIC e ZEPA ES0000003 Picos de Europa (Castela e Le\u00f3n), dentro do Parque Nacional e Reserva da Biosfera dos Picos de Europa.
\nLocalizaci\u00f3n:<\/strong> A Veiga de Liordes local\u00edzase no municipio de Pousada de Valde\u00f3n, provincia de Le\u00f3n.
\nRexi\u00f3n:<\/strong> Castela e Le\u00f3n
\nCoordenada de referencia:<\/strong> 30 TUN 5079
\nSuperficie do humidal:<\/strong> 35 hect\u00e1reas
\nAltitude:<\/strong> 1.880 metros<\/p>\n
<\/p>\n
A Veiga de Liordes \u00e9 unha depresi\u00f3n glaciok\u00e1rstica asociada a unha falla, rodeada de paredes calc\u00e1reas que alcanzan cotas de 2200-2400 metros de altitude. En relaci\u00f3n coa falla produc\u00edronse ascensos hidrotermais que deron lugar a dep\u00f3sitos de cinc explotados no pasado.<\/h5>\n
O enclave conta cun clima de monta\u00f1a, condicionado pola s\u00faa situaci\u00f3n xeogr\u00e1fica, no coraz\u00f3n dos Picos de Europa, e pola s\u00faa elevada altitude (1800 msnm). Singularidade<\/strong><\/span> Valores biol\u00f3xicos e ecol\u00f3xicos<\/strong><\/span> Valores xeomorfol\u00f3xicos<\/strong><\/span> Valores hist\u00f3ricos e paleoecol\u00f3xicos<\/strong><\/span> H\u00e1bitats de Interese Comunitario<\/strong><\/span><\/p>\n *<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n <\/p>\n H\u00e1bitats segundo outras clasificaci\u00f3ns: fitosociol\u00f3xicas ou outras<\/strong><\/span><\/p>\n <\/p>\n Flora<\/strong><\/span> Fauna<\/strong><\/span> <\/p>\n<\/dd> Un dos principais problemas de conservaci\u00f3n na Veiga de Liordes deriva da desestabilizaci\u00f3n que provoca o gando nos h\u00e1bitats higr\u00f3filos, a consecuencia tanto do piso, que provoca danos en especies e comunidades valiosas, como do fertilizado natural, que altera as condici\u00f3ns do solo.<\/p>\n<\/dd> O estado de conservaci\u00f3n dos valiosos h\u00e1bitats que alberga a Veiga de Liordes est\u00e1 condicionado pola actividade gandeira que se desenvolve no enclave e o efecto que o gando exerce sobre o solo e a cuberta vexetal. \u00c9 por iso que debe formularse unha estratexia que permita conseguir unha axeitada relaci\u00f3n entre usos gandeiros e a conservaci\u00f3n.
\nA veiga at\u00f3pase no piso subalpino (termotipo orotemperado) e est\u00e1 percorrida por un pequeno regueiro, \u00fanico cauce fluvial activo no macizo central de Picos de Europa, o que permite o desenvolvemento de comunidades herb\u00e1ceas que non se agostan no per\u00edodo estival. O fondo da cubeta, de relevo suave nos bordos e plano na zona central, est\u00e1 tapizado dun extenso cervunal, salpicado de rodais de turbeiras planas desenvolvidas en torno aos regueiros. Estes pastos e humidais contrastan fortemente cos verticais pared\u00f3ns calcario que os rodean, nos que se desenvolven comunidades de gretas e repisas e matogueiras dominados polo especie end\u00e9mica Genista legionensis<\/em>.<\/p>\n
\nEn Liordes conc\u00e9ntrase o maior sistema de turbeiras planas eutrofas do LIC, Parque Nacional e Reserva de Biosfera Picos de Europa, e incl\u00fae unha das d\u00faas poboaci\u00f3ns co\u00f1ecidas de Salix hastatella <\/em>subsp. picoeuropeana<\/em>, tax\u00f3n end\u00e9mico deste macizo monta\u00f1oso.<\/p>\n
\nO aspecto m\u00e1is destacable \u00e9 o conxunto de formaci\u00f3ns higr\u00f3filas e turbosas que se desenvolven en torno ao pequeno regueiro que discorre polo fondo da depresi\u00f3n c\u00e1rstico e nas zonas de surxencia de auga. Tr\u00e1tase de turbeiras planas en cuxa composici\u00f3n interve\u00f1en diversos c\u00e1rices (Carex sp.pl<\/em>.) e xuncos (Juncus sp.pl<\/em>.), e nas que est\u00e1n presentes varias especies end\u00e9micas, ademais de pequenas charcas con vexetaci\u00f3n acu\u00e1tica dominada por Callitriche palustris<\/em>.<\/p>\n
\nO substrato xeol\u00f3xico da depresi\u00f3n de Liordes est\u00e1 constitu\u00eddo na s\u00faa totalidade por rochas de idade carbon\u00edfera: calcarias de la Formaci\u00f3n Picos de Europa, que representan as moles rochosas que rodean a cubeta, e unha formaci\u00f3n de lutitas, calcarias e arenitas denominado Fomaci\u00f3n Lebe\u00f1a, que aparece na zona central do enclave. Por a marxe norte da depresi\u00f3n discorre unha falla de direcci\u00f3n ONO-ESE, a falla de Liordes, que parece ser a responsable da elevaci\u00f3n das rochas calcarias e o desenvolvemento da cubeta.
\nO recheo da depresi\u00f3n \u00e9 variado, con dep\u00f3sitos arxilosos sobre as lutitas da zona central, mentres que nas marxes reco\u00f1ec\u00e9ronse dep\u00f3sitos de orixe glaciar, torrencial e diferentes dep\u00f3sitos de ladeira. Estes dep\u00f3sitos dan testemu\u00f1o da orixe mixta da cubeta, resultado de procesos tect\u00f3nicos, glaciares e k\u00e1rsticos.<\/p>\n
\nDe orixe glaciok\u00e1rstico, Liordes \u00e9 un polje orixinado polo contacto cabalgante entre as rochas calcarias e os materiais da formaci\u00f3n Lebe\u00f1a. A depresi\u00f3n orixinada at\u00f3pase rechea de arxilas de descalcificaci\u00f3n xerando solos de arxilas vermellas e solos sobre dep\u00f3sitos calc\u00e1reos (regosoles) que bordean a depresi\u00f3n.
\nRespecto \u00e1s condici\u00f3ns hidrol\u00f3xicas, a veiga de Liordes pode definirse como un fen<\/em> ou turbeira que se atopa alimentada principalmente por augas fre\u00e1ticas procedentes de numerosas fontes que xorden das rochas calcarias no contacto coa falla. As augas conc\u00e9ntranse en dous regatos que se sumen nun ponor situado na parte SW. Isto leva a que case todos materiais ed\u00e1ficos est\u00e1n baixo un r\u00e9xime de solo h\u00eddrico, o que implica que o nivel fre\u00e1tico se atope entre os 0 e os 30 cm durante o per\u00edodo de crecemento das plantas en case toda a depresi\u00f3n.<\/p>\n\n\n
\n C\u00f3digo Natura 2000<\/strong><\/td>\n Denominaci\u00f3n<\/strong><\/td>\n Prioritario<\/strong><\/td>\n<\/tr>\n \n 3260<\/td>\n R\u00edos dos pisos basal a montano con vexetaci\u00f3n de <\/b>Ranunculion fluitantis <\/i><\/b>e de Callitricho-Batrachion<\/em><\/td>\n <\/td>\n<\/tr>\n \n 4090<\/td>\n Queirogais oromediterr\u00e1neos end\u00e9micos con toxo<\/td>\n <\/td>\n<\/tr>\n \n 6210<\/td>\n Prados secos seminaturais e facies de matogueira sobre substratos calcarios (Festuco-Brometalia<\/em>)<\/td>\n *(Importantes sitios de orqu\u00eddeas)<\/td>\n<\/tr>\n \n 6230<\/td>\n Formaci\u00f3ns herb\u00e1ceas con Nardus<\/em>, con numerosas especies, sobre substratos sil\u00edceos de zonas monta\u00f1osas<\/td>\n \n \n 7230<\/td>\n Turbeiras baixas alcalinas<\/td>\n <\/td>\n<\/tr>\n \n 8130<\/td>\n Desprendementos mediterr\u00e1neos occidentais e term\u00f3filos<\/td>\n <\/td>\n<\/tr>\n \n 8210<\/td>\n Encostas rochosas calc\u00edcolas con vexetaci\u00f3n casmof\u00edtica<\/td>\n <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n \n\n
\n C\u00f3digo Natura 2000<\/strong><\/td>\n C\u00f3digo INH1<\/sup><\/strong><\/td>\n Sintax\u00f3n<\/strong><\/td>\n<\/tr>\n \n 3260<\/td>\n 226010<\/td>\n Ranunculion fluitantis<\/em><\/td>\n<\/tr>\n \n 4090<\/td>\n 309053<\/td>\n Lithodoro diffusae-Genistetum legionensis<\/em><\/td>\n<\/tr>\n \n 6210<\/td>\n 521227<\/td>\n Brachypodio rupestris-Seselietum cantabrici<\/em><\/td>\n<\/tr>\n \n 6230<\/td>\n 514021<\/td>\n Polygalo edmundii-Nardetum<\/em><\/td>\n<\/tr>\n \n 6230<\/td>\n 51604B<\/td>\n Luzulo carpetanae-Pedicularietum sylvaticae<\/em><\/td>\n<\/tr>\n \n 7230<\/td>\n 623016<\/td>\n Pinguiculo grandiflorae-Caricetum lepidocarpae<\/em><\/td>\n<\/tr>\n \n 8130<\/td>\n 721190<\/td>\n Saxifragion trifurcato-canaliculatae<\/em><\/td>\n<\/tr>\n \n 8210<\/td>\n 713080<\/td>\n Gymnocarpion robertiani<\/em><\/td>\n<\/tr>\n \n 8210<\/td>\n 7130B0<\/td>\n Linarion filicaulis<\/em><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n
\nOs h\u00e1bitats higr\u00f3filos de Liordes contan cun amplo elenco de flora de interese. As\u00ed, local\u00edzanse aqu\u00ed o salgueiro rastreiro Salix hastatella <\/em>subsp. picoeuropeana<\/em>, endemismo dos Picos de Europa, Juncus balticus <\/em>subsp. cantabricus<\/em>, endemismo cant\u00e1brico, e Pedicularis mixta<\/em>, endemismo pirenaico-cant\u00e1brico. Ademais, existen representaci\u00f3ns de especies catalogadas a nivel rexional e nacional, como Potentilla fruticosa, Callitriche palustris, Equisetum variegatum, Swertia perennis<\/em> ou Astragalus danicus<\/em>.<\/p>\n
\nA Veiga de Liordes at\u00f3pase a unha altitude elevada, por enriba dos 1800 metros, o que pode explicar a s\u00faa menor riqueza faun\u00edstica. Non se co\u00f1ece ben a comunidade de invertebrados e entre os vertebrados atop\u00e1ronse s\u00f3 tres especies de anfibios: limpafontes alpino (Mesotriton alpestris<\/em>), sapi\u00f1o troiteiro (Alytes obstetricans<\/em>) e ra vermella (Rana temporaria<\/em>). O mam\u00edfero m\u00e1is abundante que pode alcanzar a zona h\u00famida \u00e9 o rebezo (Rupicapra pyrenaica<\/em>).<\/p>\n
\nAs\u00ed, un exceso de actividade gandeira producir\u00eda unha eutrofizaci\u00f3n do ecosistema, a s\u00faa destruci\u00f3n por pisoteo e ramalleo e o risco de desecamento por esgotamento dos recursos h\u00eddricos. Requirir\u00edase, polo tanto, determinar a carga gandeira do enclave e establecer mecanismos de control desta.
\nPor outra banda, deben abordarse estudios sobre a evoluci\u00f3n natural das comunidades vexetais sen a presi\u00f3n do gando, para o que habitualmente se utilizan valados experimentais nas zonas de maior interese, co fin de evitar nelas o piso, o pastoreo e a eutrofizaci\u00f3n.
\nAs\u00ed mesmo, entre as medidas de conservaci\u00f3n m\u00e1is interesantes consid\u00e9rase a recolecci\u00f3n e almacenamento de xermoplasma (sementes, prop\u00e1gulos) das especies ameazadas, para o posterior desenvolvemento de probas de xerminaci\u00f3n e viabilidade das sementes.
\nEstas medidas permitir\u00e1n analizar as causas da deterioraci\u00f3n das turbeiras e a posta en pr\u00e1ctica e avaliaci\u00f3n de actuaci\u00f3ns encami\u00f1adas \u00e1 mellora do estado de conservaci\u00f3n tanto das comunidades vexetais como da flora presente nestes fr\u00e1xiles e vulnerables ecosistemas.<\/p>\n<\/dd><\/a><\/p>\n